Hooggevoeligheid (of hoogsensitiviteit) is vandaag geen onbekend begrip meer. Wie ernaar zoekt, vindt massa’s informatie. Waarschijnlijk ben je zo ook bij dit artikel terechtgekomen.

En toch.

Het beeld dat meestal geschetst wordt van hooggevoeligheid is vaak eenzijdig. Te smal. Te oppervlakkig. Daardoor herkennen veel hooggevoelige mensen zichzelf net níét in de klassieke lijstjes en omschrijvingen. Hun gevoeligheid is reëel, maar zit onder de radar.

De kenmerken van een HSP

Het is ook niet zo eenvoudig om een sluitende lijst van kenmerken te geven. Er is wel een lijst van kenmerken die een hooggevoelige heeft wanneer die hooggevoeligheid 'vrij' is.

Maar al te vaak hebben hoogsensitieve mensen allerlei copingmechanismes ontwikkeld om met die gevoeligheid te kunnen omgaan, in een context waar er geen ruimte is of was voor die gevoeligheid. Door die copingmechanismes zijn sommige kenmerken wat in het verborgene gaan zitten, ze zijn verstopt of gedempt, en je hebt het zelf niet eens door.

Per definitie zijn de zintuigen van een hoogsensitief persoon (HSP) veel gevoeliger dan gemiddeld.

Gevoeliger, dat wil zeggen: ze staan scherper afgesteld. Ze pikken meer op. Ze verwerken informatie dieper en daardoor ontvangen ze ook meer informatie.

Alle zintuigen, dat wil zeggen, alle 6 de zintuigen.  Dan spreken we over de klassieke zintuigen: zien (ogen), horen (oren), ruiken (neus), proeven (tong) en voelen (huid, tastzin), maar ook het energetisch voelen (energiezintuig). Daarover later meer.

Wanneer jouw gevoelige zintuigen langdurig overprikkeld zijn geweest, dan gebeurt er 1 van 2 zaken: ofwel gaat het zintuig nóg scherper staan, waardoor je er last van hebt, of je sluit het zintuig af en het functioneert helemaal niet meer op volle capaciteit.

Ik geef even een voorbeeld.

Stel; je moeder had een parfumwinkel en ze nam jou daar als baby/kind regelmatig mee naartoe. Je zat dus de hele dag tussen een walm van honderden synthetische geuren. Dat is heel overprikkelend en zelfs traumatisch voor een gevoelige neus.

Trauma zorgt voor polariteiten. Dan word jij ofwel een volwassene die alles zo sterk ruikt dat die niets meer kan verdragen van geuren, of je ruikt bijna niets meer.

Je zintuig is dus chronisch overprikkeld.

In het eerste geval, waar je nog sterker ruikt en het niet meer kan verdragen, wordt hooggevoeligheid snel herkend, in het tweede geval ga je onterecht aannemen dat de persoon niet zo gevoelig is. En zo werkt dat dus met alle zintuigen.

Een indicator dat dit bij jou ook zo is, is dat je enerzijds heel scherp afgestelde zintuigen hebt en anderzijds zintuigen die precies niet zo heel erg ontwikkeld zijn.

Als hooggevoelige zijn in principe alle zintuigen even scherp 'afgesteld'.

Dus de totale gevoeligheid van je zintuigen kan je meten aan je scherpste zintuigen.

Heb je een heel gevoelige neus, maar hoor je niet zo sterk? Ga eens na of je misschien overprikkeld bent geweest door te veel en te lang in lawaaierige omgevingen te hebben gezeten.

Daarnaast zijn sommige mensen (vaak onbewust) zó overprikkeld geweest, dat ze zich gaan afsluiten zijn van de prikkels. Ze hebben zich erboven gezet, zijn in hun bunker gekropen of in hun hoofd gaan wonen. Dat doen ze vanuit een heel grote gevoeligheid maar het lijkt daardoor alsof ze het helemaal niet zijn. Die hooggevoelige types herkennen zich dan vaak niet in de kenmerken die klassiek geschetst worden in de media.

Kenmerken van de lasten

Naast de scherpere zintuigen, die natuurlijk de basis van een hooggevoelige zijn, kan je vaak een HSP veel beter herkennen nog door te gaan kijken naar welke typische lasten ze ervaren. En daar mist er ook een stukje kennis in de media, vaak worden die lasten geassocieerd met het HSP zijn an sich, en wordt het niet gezien als een symptoom van iemand die nooit de juiste handleiding kreeg voor zijn of haar gevoeligheid.

Misschien herken je dit:

  • Je bent sneller moe dan anderen, ook al heb je “niet zoveel gedaan”.
  • Je hoofd blijft maar doorgaan, vooral ’s avonds. Je maakt analyse na analyse en je wordt er soms zelf gek van. 
  • Drukke ruimtes, veel geluid of sociale verplichtingen kosten je meer dan je wil toegeven.
  • Je voelt stemmingen feilloos aan, maar weet soms niet meer wat van jou is en wat van de ander.
  • Je voelt je goed… en dan plots ineens niet meer. Je hebt last van highs en lows. Je emoties gaan soms alle kanten uit.
  • Jij voelt feilloos aan wat anderen nodig hebben en past je dan aan. Je bent een echte pleaser.
  • Jij voelt eigenlijk niet zo veel meer, je hebt je afgesloten.
  • Na een familiefeest heb je gegarandeerd een kater, ook al heb je geen druppel alcohol gedronken.
  • Jij hebt veel angsten en verlangens en die sturen je doen en laten.
  • Je voelt vanalles aan, weet vaak al hoe iets gaat aflopen, en de ander snapt er niets van..
  • Jij voelt je snel schuldig.
  • Je voelt je verantwoordelijk voor alles en iedereen.
  • Je hebt last van synthetische kledij, wol en etiketten in je kledij.
  • Wasverzachters hebben vaak een veel te sterke geur, geef jou maar een scheutje azijn bij de was.
  • In drukke omgevingen is het moeilijk om je te focussen.
  • Een alarm of schoolbel zijn een hel voor jouw oren.
  • ..

Het belang van de handleiding.

Beeld je in dat je in de cockpit van een vliegtuig zit. Er zijn 724 knopjes, hendeltjes en lampjes, en er zit geen handleiding bij. Je hebt een zeer korte training gehad, waarin je is uitgelegd hoe je de lichten kan aansteken, de trap naar beneden kan laten om passagiers op te laden en hoe je het landingsgestel kan intrekken. Daar heb je dan misschien 17 knopjes en 2 hendeltjes voor nodig, en dat zijn dan ook de enige die je, weliswaar overmatig, gebruikt. Wanneer je vraagt naar de andere knopjes, dan kreeg je geen reactie daarop, het lijkt wel of anderen al die extra knopjes niet eens zien.

Je komt met het vliegtuig niet verder dan mensen opladen en er terug uit laten, af en toe de lichten aansteken, en regelmatig tegen de grond knallen wanneer je de wielen onder het vliegtuig wegtrekt. Vliegen, daar heb je nog nooit van gehoord en er is je ook nooit uitgelegd hoe je dat dan zou moeten doen. Het vliegtuig krijgt na een tijd een platte batterij, een versleten trap en een geblutste romp en het heeft nooit zijn volle potentieel kunnen inzetten.

Hetklinkt misschien een beetje als een onnozele metafoor, ik weet het, en toch is het nét zo met hooggevoeligheid.

Wanneer je niet weet hoe je daar mee moet omgaan, draag je dikwijls een hele hoop anderen mee vanuit een te groot verantwoordelijkheidsgevoel, en blijf je zelf achter met een platte batterij en een hoop blutsen. En de kwaliteit die in je HSP zijn verborgen zit, die krijg je maar niet ingezet.

Het belangrijkste wordt geskipt, verketterd en belachelijk gemaakt.

Het 'vliegen' van het vliegtuig, en dus het volle potentieel van dat vliegtuig, kan je vergelijken met het correct kunnen gebruiken van je energiezintuig als hooggevoelige. Het zintuig dat vaak niet wordt meegenomen in HSP begeleiding en toch het belangrijkste zintuig is voor een hoogsensitief persoon. Het belangrijkste omdat daar de grootste kwaliteiten verborgen zitten, maar dat ook de grootste lasten veroorzaakt.

Het energiezintuig wordt vaak in zweverige sferen van waarzeggerij en magie gestoken, maar eigenlijk is het gewoon een zintuig als die 5 anderen.

In sommige culturen wordt het nog steeds als heel gewoon aanschouwd, in onze maatschappij is het op de een of andere manier uit de lijst geschrapt.

Nochtans gebruiken we het, zo goed als allemaal, dagelijks.

Denk maar eens aan een sociale gelegenheid. Wanneer jij in conversatie met iemand bent, dan weet je exact hoe ver je van de ander moet gaan staan. Je energiezintuig schat dat in, het maakt een energetische inschatting tussen jou en de andere persoon en stemt daar de afstand op af.

Dat gebeurt vanzelf, je moet daar niet bewust mee bezig zijn.

En dat is telkens tussen 2 personen anders. Bij de ene ga je iets meer afstand nemen dan de ander.

En af en toe kom je eens iemand tegen waarbij dat energiezintuig vakkundig kapot is gemaakt, en dan sta je met iemand te praten die de hele tijd tegen je gezicht aan komt plakken. Herkenbaar?

En dat is maar één voorbeeld van hoe we het energiezintuig gebruiken.

Een ander voorbeeld is hoe ons energiezintuig heel goed subtiele spanningen en emoties kan lezen. Je komt ergens en je voelt dat er iets 'raars' hangt. Of je merkt dat er iets is met iemand, ook al toont die persoon niets.

Het lastige is, wanneer je niet gelooft in dat zintuig, of er geen weet van hebt, dan kom je ergens en je merkt niets raar maar je 'voelt' je zelf raar. Je denkt dat alles wat je voelt van jou is, dat is ons ook zo geleerd, toch? En daar beginnen de problemen.. Want als alles wat je voelt van jou is, dan ga je het ook de hele tijd leven. En dan gaan je emoties van hier naar daar, up en down. En ben je jezelf een stuk kwijt. En wie ben jij dan nog?

Of je hebt het gehad met al wat je voelt en hebt je afgesloten, bent in je hoofd gaan wonen. En dan voel je niet meer maar pieker en analyseer je de hele tijd. Dat is geen leven maar overleven.

Van last naar kwaliteit

Hooggevoelig zijn is een kwaliteit. Iets dat je kan inzetten in je leven. Voor jezelf en voor anderen. En ook iets waar je intens van kan genieten. Het is iets moois, iets dat je veel en juiste informatie kan bezorgen zodat je bijvoorbeeld veel gemakkelijker keuzes maakt in het leven.

Maar dan moet je wel eerst een handleiding krijgen om er juist mee om te gaan, zodat je er echt de vruchten kan van plukken. Die kan je bij ons vinden in het HSP groeitraject of in 1 op 1 begeleiding. We werken met kennisoverdracht en beleving. Want wanneer niet enkel het hoofd maar ook het lichaam leert, heb je een grotere kans op duurzame verandering.

Wil je graag je energiezintuig trainen? Dan is het intuïtieve ontwikkeling groeitraject echt iets voor jou. Je leert op een speelse manier terug vertrouwen op je energetische kwaliteiten.

Herken je jezelf, maar ben je niet helemaal zeker? Stuur gerust een mailtje en we zoeken het samen uit.


Hooggevoelige groetjes,

Daisy Van Winkel

www.wisense.be