Innerlijk kind werk vertrekt vanuit een eenvoudig maar diepgaand uitgangspunt: in ieder van ons leven nog steeds jongere delen die gevormd zijn in onze kindertijd. Deze delen dragen niet alleen herinneringen, maar ook gevoelens, overtuigingen en overlevingsstrategieën die ooit noodzakelijk waren. Ze zijn niet verdwenen omdat we volwassen zijn geworden — ze zijn nog steeds aanwezig in ons lichaam, onze relaties en ons gedrag. Van sommige delen zijn we ons misschien bewust, anderen zijn verborgen aanwezig. Ook dan sturen ze nog steeds ons gedrag. Wanneer een kind geen emotionele, fysieke, mentale of energetische veiligheid en ondersteuning kent, en wanneer het daarin dus niet gezien of beschermd wordt, leert het zich aanpassen. Het ontwikkelt strategieën om verbinding te behouden of pijn te vermijden: pleasen, terugtrekken, controleren, sterk zijn, onzichtbaar worden,.. Die strategieën werken op dat moment. Maar wat als kind helpt om te overleven, stuurt later vaak onbewust ons volwassen